شعری(درخشانترین ستاره آسمان است ) ...

من آن خط سوم نیم !

آدم ها چند دسته اند. دسته ای وقتی کار می کنند، تشویق می شوند، پس از همین جا "هفته ی دولت" را تبریک می گوییم. دسته ای وقتی کار می کنند، تقبیح می شوند، پس از همین جا تعجب می کنیم. ولی اگر از من می شنوید در مصرف حالت تعجب هم صرفه جویی کنید. و دسته ی سومی هستند که وقتی کار می کنند نه تشویق می شوند، نه تقبیح؛ هیچی نمی شوند و اول و آخر هیچی نمی شوند، چون فقط کار می کنند. کارشان را تو چشم نمی کنند و فقط کار می کنند. حقوق آنچنانی هم نمی گیرند چون اگر می گرفتند بالاخره خار چشم می شدند و تو چشم می شدند و دیده می شدند و احیاناً تقبیح. ولی این دسته که فقط کار می کنند، هیچی نمی شوند! نه تقبیح نه تشویق. و از همین جا در همین هفته ی خجسته ی "ما می توانیم" اعلام می دارم که دلم برای این دسته ی آخر می سوزد و از آن جایی که قدما گفته اند دلا بسوز که سوز تو کارها بکند؛ عرض می کنم که دلی که می سوزد و کارها می کند بایستی سعی کند و "ساعی" باشد و در حد طلا پیش روی و در جهت انقراض دسته ی آخر تلاش کند، زیرا اصلاً خوب نیست که فقط دسته ای کار کنند و هیچی نشوند و دل من را بسوزانند. پس به عنوان یک جوان پرشور و مملو از احساس فرهیختگی، دوباره با قلمی نافذ و صدایی بلند شولای "ما می توانیم" را سر می کشم و می خروشم که ما می توانیم کار کنیم! و خوب کار کنیم! و باب میل خودمان کار کنیم! و برای خودمان کار کنیم! و با هم کار کنیم!!! و در ازای کارمان منصفانه نقد کنیم! و پول نقد بگیریم! و با انگیزه شویم! و درس بخوانیم که بهتر کار کنیم و به آبادانی برسیم!! و سازندگی کنیم!! و متمدن تر شویم!! و همچنان کار کنیم و از اینکه کار می کنیم و ارزشمند کار می کنیم و دیده می شویم، احساس رضایت کنیم و شاد زندگی کنیم. چون حداقل در مصرف شادی نباید صرفه جویی کرد. ما ملت پرتوان و دارا، می توانیم اینگونه باشیم . این مطلب برای کانون اندیشه جوان نوشتم با خودم گفتم بذارمش اینجا بلکم خونده شه ! http://www.kanoonandisheh.com/note/002163.php

   + نرگس فتحی ; ٤:٠٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/٦/٩
comment نظرات ()