شعری(درخشانترین ستاره آسمان است ) ...

با کلمات بازی کنید

سَ...

امیر علی تازه داره زبون باز می کنه. به سلام می گه سَ... وقتی غیورانه موفق به برقراری ارتباط از طریق زبان می شه! چشماش برق می زنه. بی نوا نمی دونه گاهی دنیای بی کلمه گی!  خیلی گسترده تره و بهتره از هبوط به دنیای زمینی کلماته!

به هر حال ما که بزرگ شدیم. بهمون می گن آدم بزرگ! آدمی که خونه داشته باشه،  صاحب خونه داشته باشه، صاحب خونه اش خوش اومدین بهش بگه آدم بزرگه! البته به من باشه تا اینجاشو پای عوالم بزرگی نمی نویسم از اونجا می گم بزرگی که بعد خبر فقدان سرپناه به دیوار روبروت زل بزنی و کاسه چه کنم دستت بگیری! هه! من که فعلاً تو عوالم بچگی خودم سیر می کنم. به فکر همسایه های تازه دوستای تازه هم بازی های تازه ام و کلی هم ذوق دارم. بنده خدا اونی که مجبوره نقش آدم بزرگیه قصه رو به عهده بگیره!

تو دوست من می شی ؟می آیی بازی؟

نمی آیی؟

نکنه آدم بزرگی؟

مگه آدم بزرگا دل ندارن؟ بازی نمی خوان!

من که می خوام! هر کی پایه اس بگه!

برای حفظ کلاس هم که شده باید اسم و رسمی برای بازیمون دست و پا کنیم. بهش می گم کلاس.

می خوام یه کلاس بذارم که توش با کلمات بازی کنیم.

بازی آدم بزرگ ها:

با کلمات بازی کنیم.

کلمه های تصادفی انتخاب می کنیم و بازی هایی که براش طراحی شده رو پیش می بریم. برای رشد خلاقیت و در جهت مهارت نوشتنه! کلی هم می خندیم.

خوبه؟ دوست دارین؟ به دنیای امیر علی یه ساله هم کاری نداریم ما عمراً به پای خوشیای اون نمی رسیم.

هر کی می خواد این کلاسو بیاد به test.parshan@gmail.com ایمیل بزنه. شماره شو بذاره بهش زنگ می زنن.

کلاسای داستان نویسی سر جاشه ولی من فعلاً خودم هوس بازی دارم.

راستی موضوع این هفته ی برنامه ی کافه سپید* هم فردوسیه ... هورا! دوسش دارم!

یه سایت درپیت نصفه نیمه که هنوز راه نیفتاده هم داریم برای کافه سپید می زنیم که آدرسش اینه cafesepid.ir اگه دیدین توش خبری نیست شاکی نشینا، هنوز کارگران مشغول کارند.

*کافه سپید پنج شنبه ها ساعت هفت شب شبکه ی دو.

   + نرگس فتحی ; ۸:٥٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱٠/٢۳
comment نظرات ()