شعری(درخشانترین ستاره آسمان است ) ...

دل خرابی می کند ؛ دلدار را آگه کنيد

و اين جان خاكي دوباره سله بسته است

عطش..... شوره زار

ترك ..... نياز

چشمان وجودم را  به زحمت مي گشايم ...هنوز اندكي ناي ديدن دارد ...هنوز خاطره الست را به طوفان زندگي نبخشيده است

كوير.... و چه وسعت خشكي

به دور خود مي چرخم ...گاهي به اين سو گاهي به ان سو ....حيران ...و نتيجه ...!!!!

انگشتانم را در امتداد ترك ها راه مي برم چه پيچ و خم پر رمز و رازي و چه طولاني !

به كوير مي گويم : چرا پيراهنت  اينچنين چاك خورده است ؟!

مي گويد از حر آتش

قلبم مي سوزد ... مي گويد :آب

جلوتر مي روم ...مي گويم : پس نهايتت كجاست ؟

مي گويد : ندارم

سينه ام فراخي مي كند ..مي گويد : راه

مي گويم سرمايه ات چيست ؟

 مي گويد : سكوت

قلبم مي تپد .... مي گويد:  جلال

مي گويم : همدمت كيست ؟

مي گويد : باد

قلبم مي گويد : آه

مي گويم مطلوبت چيست ؟

مي گويد : باران

چشمم مي بارد ....قلبم ترك بر مي دارد .....سينه ام فراخي مي كند ....وجودم نعره مي زند ....مي گويند :

مــــــــــــــــراد !

                        

   + نرگس فتحی ; ۱۱:۱۱ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٢/٦/٢۳
comment نظرات ()